Franchard Sablons

Zondagmiddag was het prima weer om te klimmen. Half bewolkt en met een graad of 22 stapte ik in de auto met als doel het blauwe circuit in Franchard Sablons. Een leuk en niet al te groot gebied met een blauw en een rood circuit, waar het volgens mij nooit echt druk is, omdat de meeste mensen naar grote broers Isatis of Cuisinière gaan.

Zelf heb ik een prima middag gehad. De vorm is ver te zoeken, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik ben alles wel zo'n beetje tegengekomen: platen, korte overhangen, arêtes en traverses. Na de eerste 23 boulders plus enkele varianten, was ik nog niet afgepeigerd, maar mijn tenen en vingertoppen hadden het wel gehad. Ik had een nieuw paar schoenen gekocht (zelfde model alleen een halve maat groter) speciaal voor de circuits, maar deze moeten toch ook nog wel een beetje ingeklommen worden.

Op weg terug naar de auto zag ik dit mooie beestje lopen...

Dus na blauw 24 wilde ik er eigenlijk mee stoppen, toen ik om de hoek nog een mooie arête zag, nr. 19 uit het rode circuit. Ok, dit zou dan echt de laatste worden. Een mooie boulder die aanvoelde als 6b, maar die als 5c in de gids stond, tja, wat zal ik zeggen....

Nu ik dit schrijf, heb ik behoorlijk spierpijn in mijn onderarmen en triceps, maar wat is dat toch een lekker gevoel. En ondanks dat het "slechts" vijfdegraads-boulders" betreft, heb ik toch maar een filmpje gemaakt, gewoon omdat ik daar zin in had.